CATEGORY: Short Story

केशवप्रसाद आचार्यका कथा

Keshav Prasad Acharya

सर्लाहीको घना जङ्गलको बसाइ काठमाडौँको तुलनामा सोचेभन्दा दुरुह थियो। तर, निर्णय भइसकेको थियो त्यहाँ बस्ने। विभिन्न समस्यासँग लड्दै–लड्दै आफ्नो राजनीतिक जीवन उनले पुनः उठाउँदै गए। नेपाली काङ्ग्रेसका विभिन्न क्रियाकलापमा संलग्न हुँदै २०३६ सालको जनमतसङ्ग्रहको अघि र पछि, २०४२ सालको सत्याग्रह र २०४५–२०४६ सालको जनआन्दोलन र पछि माओवादी आन्दोलनको ऊहापोह झेल्दैझेल्दै पटकपटक जेल, थुनामा परे अनि अनेकौँ धम्कीको सामना गर्दै रहे। नेपाली काङ्ग्रेस सर्लाहीको सभापतिसम्मको महत्त्वपूर्ण तहमा पुगेर केशवप्रसाद आचार्यले पटकपटक काम गरे।

पत्रकारिता र साहित्यका आफ्ना ४४ वर्षका सङ्कलित सामग्री उनले चितवनको घरमा सुरक्षित राख्न पठाएका थिए। ती घरसँगै आगलागीमा भस्म भए। ४४ वर्षपछि जम्मा गरेका सामग्री र बाँकी श्रीसम्पत्ति पनि सर्लाहीको घर आगलागीमा परेसँगै भस्म भए। यावत् कारणले उनका छोराछोरी पनि उचित शिक्षादीक्षाबाट वञ्चित हुनुपर्यो। सर्लाहीको र चितवनको घरको आगोले उनका अभिलेखहरू पतपत खाए। उनका प्रकाशित–अप्रकाशित कथाहरू, विविध रचनाहरू, त्यसका अभिलेखहरू पत्ता लगाउनै कठिन हुने गरी स्वाहा भए।

सम्पादन: अमोद भट्टराई